Η εκδρομή έγινε και ο καθένας πήρε μαζί του τα χρώματα και την ανάσα της φύσης αυτή την εποχή. Τα ίδια τοπία αν τα επισκεφθείς σε άλλη ώρα αναπνέουν αλλιώς. Χαθήκαμε μέσα στο κίτρινο, γέννα του πράσινου, ως αντίδωρο της άφθονης βροχής που έπεσε.
Το ποταμάκι κάτω δεν είχε επιφανειακά νερό, πορεύεται υπογείως και μαζεύεται με άλλους μικροχειμάρρους στον ποταμό της Νάουσας που τρέχει αστέρευτος χρόνια τώρα. Ακόμα δεν ζεστάθηκε ο καιρός και δεν βρήκαμε τα πορφυρά κενταύρια ανθισμένα, ούτε τα σπάρτα, ενώ σε άλλα μέρη έχουν ανθίσει.
Τα δάση γύρω ήταν γεμάτα από ασφάκες (Phlomis, πιπηλιές, αγριοφασκομηλιές), και ασπάλαθους (Calycotome) με τα κίτρινα αγκάθια.
Σε χωράφι κατακίτρινο είδαμε μόλις ανθισμένα αγριάγκαθα (Notobasis), πιο πέρα γαϊδουράγκαθα (Sily-bum), χριστάγκαθα (Carthamus), ενώ κάποιος φίλος βρήκε ένα και μοναδικό κόκκινο λουλούδι που μοιάζει με κενταύριο (Crupina) και το πανηγυρίσαμε σαν λάφυρο μεγάλης αγάπης.
Οι μικρές μάζεψαν άγρια σκυλάκια (Belardia), ενώ δεν βρήκαμε άλλου είδους ανθισμένα τώρα αλλού (Linaria). Συναντήσαμε άγριες ορχιδέες, όχι όλων των ειδών, αλλά μύριζαν και μας ομόρφηναν (σερνικοβότανα, σαλέπι).
Ο τόπος ήταν γεμάτος από βλαστάρια ορχιδέας που θ’ ανθίσουν σε λίγο, ζητώντας ακόμα λίγο ήλιο. Έγινε μια μικρή ξενάγηση στις εισόδους των αρχαίων λατομείων, περπατήσαμε , περάσαμε από το μοναστήρι του αγίου Μηνά, ένα σπουδαίο αρχιτεκτόνημα, όπως όλα τα μοναστήρια, είδαμε τα γελάδια της περιοχής, ένα νεκρό μικρό φίδι (λαφιάτη), ενώ μερικά τοπία θύμιζαν πίνακες με όλες τις αποχρώσεις του κίτρινου.
Παρών ο Βαν Γκογκ. Μύριζαν το φασκόμηλο, οι λαδανιές, οι μυροσκέλλες, τα σχινάρια, τα πάντα.
Η χαρά όλων έδωσε πηγές και μαζεύτηκε σε ένα μεγάλο χείμαρρο που έτρεξε κι αυτός υπόγεια να ομορφύνει τη θάλασσα.
Εκτός από τη φωτογραφία του κειμένου θα δώσω και άλλες φωτογραφίες χωρίς κείμενο με αρίθμηση.
Καλημέρα, καλή δύναμη και θα τα ξαναπούμε.
Η φύση είναι δάσκαλος, γιατρός και φίλη καλή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια θα γίνονται δεκτά μόνο με ελληνικούς χαρακτήρες