Ηλίας Γουρδούκης: «Τι γίνεται με το Συντονιστικό;»

Χρόνια πολλά, καλή χρονιά.

Να είστε όλοι καλά και να χαίρεστε τις μικρές και σπουδαίες στιγμές που μας χαρίζει η ζωή.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα ακούμε από φίλους και γνωστούς ή διαβάζουμε σχόλια για το «Συντονιστικό» της υγείας. Το κεντρικό θέμα στο οποίο εστιάζονται οι σχολιασμοί είναι: Γιατί, εφόσον τα προβλήματα υποστελέχωσης του Κέντρου Υγείας (Κ.Υ.) Πάρου - Αντιπάρου συνεχίζουν να υπάρχουν, δεν δραστηριοποιείται το «Συντονιστικό»;

Σίγουρα, τα περισσότερα σχόλια είναι καλοπροαίρετα και εκφράζουν μια πραγματική αγωνία των σχολιαστών για την κατάσταση στο Κ.Υ. ή για το Κίνημα Υγείας (Κιν.Υ.). Υπάρχουν όμως και άλλα που κινούνται προς αντίθετη κατεύθυνση. Τι να κάνουμε όμως, στην πραγματική ζωή συμβαίνουν αυτά. Ο καθένας τοποθετείται σε όποια πλευρά επιλέγει ο ίδιος να είναι και παίρνει ό,τι θέλει ή τον βολεύει κάθε φορά. Πάμε όμως παρακάτω.

Το πρώτο που έχει να παρατηρήσει κανείς είναι ένας «ευτελισμός» των εννοιών και των λέξεων. Μέσα από την αλλοίωση ή την αντιστροφή της έννοιας των λέξεων δημιουργείται μια σύγχυση που προσβάλλει, για να μην πούμε εκτελεί, τους μηχανισμούς της νόησης ακόμη και αυτής της απλής λογικής. Συνήθως αυτό δεν είναι αθώο. Μέσω αυτής της διαδικασίας επιχειρείται η αντιστροφή της πραγματικότητας. Ας το προσπεράσουμε όμως χάριν της ουσίας του πράγματος...

Το δεύτερο είναι ότι μέσα από κάποια τουλάχιστον σχόλια αποκαλύπτεται ότι οι σχολιαστές δεν έχουν καταλάβει τι είναι το «Συντονιστικό» για την υγεία και πολύ περισσότερο τι είναι ένα κοινωνικό κίνημα. Εγκλωβισμένοι οι ίδιοι μέσα σε μια κομματική ή παραταξιακή λογική, στη λογική της ανάθεσης βλέπουν και το Κίνημα Υγείας σαν έναν οργανισμό, μια δομή που λειτουργεί με ιεραρχημένα όργανα: απλά μέλη, στελέχη και πάνω - πάνω η ηγεσία που οργανώνει και αποφασίζει για το κίνημα (!!). Για να μην ξεφύγουμε όμως από το κύριο θέμα, σταματάμε εδώ θυμίζοντας απλώς αυτό που επανειλημμένα έχει ειπωθεί και τονιστεί: το «Συντονιστικό», το κίνημα υγείας είναι όλοι οι παριανοί και αντιπαριώτες, χωρίς διαβαθμίσεις και αξιώματα. Είναι τόσο απλό αλλά και τόσο σημαντικό.

Το τρίτο: Η απάντηση σε σχόλια που δεν συνοδεύονται με την προσωπική άποψη των σχολιαστών επί του πρακτέου, συνήθως είναι επίσης με σχόλιο. Έτσι είναι... ισότιμος ο «διάλογος». Εξάλλου αυτό είναι και πιο εύκολο και πιο βολικό. Δεν θα το κάνουμε όμως γιατί θέλουμε να μιλήσουμε επί της ουσίας. Πρώτον, από αγάπη και σεβασμό στους σχολιαστές συμπολίτες μας. Δεύτερον, γιατί εξακολουθούμε να πιστεύουμε σταθερά στη δύναμη και τα οφέλη του γόνιμου διαλόγου. Τρίτον, είναι θέμα συνέπειας και έχει να κάνει με την αντίληψή μας για τα κοινωνικά κινήματα και την αμεσοδημοκρατική λειτουργία τους. Τέταρτο είναι θέμα αυτοσεβασμού.

Είναι προφανές ότι εδώ δεν εννοούμε τόσο τα κακεντρεχή και ειρωνικά σχόλια, τα οποία έχουν άλλες στοχεύσεις και ακυρώνουν από μόνα τους την όποια προσπάθεια διαλόγου. Μας ενδιαφέρει ένας ανοιχτός και ειλικρινής διάλογος με όλους και για όλα, η πολιτική ή ιδεολογική αντιπαράθεση, έστω και αν η μια πλευρά εκφράζεται με τη μορφή σχολίου. Επί της ουσίας τώρα.

Κατ' αρχήν, να δηλώσουμε ότι θεωρούμε χρήσιμη και γόνιμη κάθε ουσιαστική αντιπαράθεση και κριτική προς το «Συντονιστικό», δηλαδή προς το Κίνημα Υγείας. Όμως όσοι αναρωτιούνται για την «αδράνεια» του «Συντονιστικού» ξεχνάνε κάποια βασικά και πρώτα απ' όλα ότι τον Μάιο του 2014 είχαμε δημοτικές εκλογές.

Ξεχνάμε ή κάνουμε πως ξεχνάμε πως τον Μάιο του 2014 είχαμε δημοτικές εκλογές. Και όταν ψηφίζαμε ξέραμε για την κατάσταση στο Κέντρο Υγείας. Είχαν προηγηθεί οι συγκεντρώσεις, η πορεία στην Αθήνα, η επίσκεψη στον Υπουργό Υγείας, οι συναντήσεις με τα πολιτικά κόμματα στην Βουλή, οι ερωτήσεις - αναφορές βουλευτών στη Βουλή, το δημοψήφισμα, η εξώδικη διαμαρτυρία κ.λπ. Άρα ψηφίζαμε γνωρίζοντας όλα αυτά. Όταν επιλέξαμε τη νέα δημοτική Αρχή (πλειοψηφία και αντιπολίτευση), γνωρίζαμε, μέσες - άκρες τουλάχιστον, τη στάση και τις απόψεις των υποψηφίων τόσο για την υποστελέχωση του Κέντρου Υγείας όσο και για το «Συντονιστικό». Γνωρίζαμε ή οφείλαμε να γνωρίζουμε (διαφορετικά, ας τους ρωτούσαμε) πώς βλέπουν το Εθνικό Σύστημα Υγείας, άρα και το ενταγμένο σε αυτό Κέντρο Υγείας, τη συνειδητή διάλυσή του από την κυβέρνηση, την εκχώρηση όλο και μεγαλύτερου κομματικού της Δημόσιας Δωρεάν Υγείας στους ιδιώτες, την εμπορευματοποίησή της. Όμως ψηφίσαμε όπως ψηφίσαμε και αυτό δεν μπορεί κανείς να το προσπερνά, με μια ανεξήγητη για εμάς ευκολία, να το παραγνωρίζουμε ή να μη σεβόμαστε το δικαίωνα των πολιτών να επιλέγουν σύμφωνα με τα δικά τους κριτήρια.

Είναι αυτονόητο, λοιπόν, ότι, όταν ο λαός εκλέγει Δημοτική και Περιφερειακή Αρχή, συνυπολογίζει όλα τα δεδομένα και τις παραμέτρους. Προεκλογικά, τίθενται στην κρίση των δημοτών όλα τα θέματα μαζί με τις λύσεις που προτείνει κάθε παράταξη. Άρα κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί με απαιτήσεις αξιοπιστίας ότι δεν γνώριζε, όταν ψήφισε. Μαζί με όλα τα άλλα ψήφισε και γι' αυτό το θέμα. Ο λαός «μίλησε». Το πως μίλησε είναι γνωστό από το αποτέλεσμα και είναι σεβαστό. Ο καθένας δικαιούται να έχει τη δική του γνώμη για το αποτέλεσμα. Κανένας όμως δεν μπορεί να ισχυρίζεται στα σοβαρά ότι αληθές είναι μόνο ό,τι θεωρεί ο ίδιος ως σωστό. Ο καθένας, ανάλογα με το πως ψήφισε, αναλαμβάνει την ευθύνη για ό,τι ψήφισε. Μπορεί, λοιπόν, κάποιος να το αγνοεί αυτό ή να κάνει πως το αγνοεί; Να μην το σεβαστεί; Δεν υπάρχει δείκτης ισχυρότερος από την καθολική ψηφοφορία για το τι θέλει ο λαός και για το ποιος νομίζει ότι έχει περισσότερες πιθανότητες να του προσφέρει αυτό που επιθυμεί.

Η Γραμματεία του «Συντονιστικού» ζήτησε από το Δημοτικό Συμβούλιο, σε συνεδρίασή του αλλά και γραπτώς να συζητήσει διεξοδικά το θέμα σε μονοθεματική συνεδρίαση, στην οποία θα έπρεπε να προσκληθούν όλοι οι συλλογικοί φορείς του νησιού καθώς και οι πολίτες με δυνατότητα τοποθέτησης και παρέμβασης, προκειμένου να διαμορφωθεί, αν είναι δυνατόν, μια κοινή στρατηγική και να εξευρεθεί ο προσφορότερος τρόπος διεκδίκησης της πλήρους στελέχωσης του Κ.Υ.

(Θα συνεχίσουμε όμως αύριο με ένα δεύτερο κείμενο).

Υ.Γ.: Όσα αναφέρονται πιο πάνω είναι προσωπικές απόψεις και δεσμεύουν μόνο τον υπογράφοντα.

ΓΟΥΡΔΟΥΚΗΣ ΗΛΙΑΣ